تردستي با پيكسل

تصوير زير را ببيند:

حالا اين تصوير را روي كامپيوترتان ذخيره كنيد و با يك نرم‌افزار مشاهده عكس (مثلا Windows Picture and Fax Viewer) آن را باز كنيد. دكمه Restore Down را بزنيد و  با كوچك كردن پنجره اين برنامه، تصوير را كوچك كنيد. اين كار را به آرامي انجام دهيد و الگوهاي جالبي كه هنگام كوچك كردن تصوير ايجاد مي‌شود را ببينيد.

 علت چيست؟
اول توضيح بدهم كه اين عكس چطور تهيه شده است. يك تصوير معمولي (تصوير گل) انتخاب شده و رنگ پيكسل‌هاي آن به صورت يك‌درميان (شطرنجي)، نگاتيو شده. بنابراين تصوير حاصل تركيبي است از عكس اصلي و نگاتيو‌ آن.
وقتي يك نرم‌افزار عكس را كوچك مي‌كند، بسته به الگوريتمي كه استفاده مي‌كند، ناچار است يك سري پيكسل‌ها را حذف كند. مثلا اگر طول و عرض تصويري با ابعاد 30 در 40 پيكسل نصف شود، عكس حاصل داراي ابعاد 15 در 20 خواهد بود. بنابراين براي نمايش اين تصوير بايد از  25% پيكسل‌ها استفاده كند. براي اين كه كليت تصوير حفظ شود، يك راه اين است كه سطرها و ستون‌ها را يك‌درميان حذف كنيم و پيكسل‌هاي باقيمانده را كنار هم بچينيم. البته اين يكي از ساده‌ترين الگوريتم‌هاي كوچك‌سازي تصاوير است و الگوريتم‌هاي پيچيده‌تري هم وجود دارد.
حال فرض كنيد اين الگوريتم را براي يك صفحه شطرنجي اعمال كنيم. مثلا صفحه بازي شطرنج را در نظر بگيريد. اگر سطر‌هاي 1، 3، 5 و 7 و همچنين ستون‌هاي a, c, e  و g را حذف كنيم، خانه‌هاي باقيمانده همگي همرنگ (در اين حالت، سياه) خواهند بود. پس الگوريتم كوچك سازي ما يك تصوير شطرنجي (تقريبا خاكستري) را به يك تصوير كاملا سياه تبديل كرد.
تصوير فوق هم در حين كوچك‌سازي دستخوش چنين الگوريتم‌هايي شد كه باعث شد در اندازه‌هاي مختلف، الگوهاي جالبي را به وجود آورد.
يك نكته جالب: نگاتيو تصوير فوق تقريباً خودش مي‌شود. براي ديدن نگاتيو تصوير، داخل MS Paint دكمه‌هاي Ctrl+I را بزنيد. علت‌اش به عهده خوانندگان!