اگر يك صفحه متن را اسكن كنيم و آن را وارد كامپيوتر كنيم، گرچه تصوير متن را ميتوانيم ببينيم ولي اين تصوير در واقع يك عكس است و قابليت ويرايش را ندارد. براي تبديل عكس به متن، از تكنولوژياي به نام OCR استفاده ميشود. نرمافزارهاي OCR با استفاده از تكنيكهاي پردازش تصوير، تصوير مربوط به هر حرف را با تصوير دقيق از يك حرف مقايسه ميكنند و اگر شباهت پيكسلهاي اين دو تصوير از حدي بيشتر بود، تصوير را به صورت حرف مربوطه تفسير ميكند. البته اين روش هنوز ضعفهاي جدياي دارد و در مواردي اشتباه ميكند.
يكي از كاربردهاي كپچا ميتواند استفاده از توانايي كاربران براي تبديل متون اسكن شده به متن قابل ويرايش باشد. بدين صورت كه تصوير مربوط به يك صفحه از متن (مثلا متن كتابهاي قديمي) اسكن شده و به قطعات كوچكتري تقسيم ميشود و هر قسمت كه شامل يك يا دو كلمه است را به عنوان يك كپچا استفاده ميكنند. كاربر با وارد كردن متن، در واقع كار تبديل عكس به متن را در حجم كم انجام ميدهد. متنهاي وارد شده توسط كاربران جمعآوري شده و متن نهايي را تشكيل ميدهند.
براي اطمينان از صحت ورود متن، هر عكس به دو يا چند كاربر نشان داده ميشود و در صورت يكسان بودن، متنها تاييد ميشود.
به اين ترتيب ميتوان از توانايي دستهجمعي افراد براي انجام كارهايي كه توسط كامپيوتر به سختي انجام ميشود بهره جست.
در مورد قدرت دستهجمعي چند تا مطلب ديگر هم دارم كه در آينده مينويسم!
فعلا شب بخير